Uiteraard zijn er mensen die het niets voor mij vinden. Snappen niet wat ik met geschiedenis moet en denken dat ik die pubers niet aan kan. Ook kreeg ik de vraag hoe ik er toch bij kom om ondanks mijn stotteren voor de klas te gaan staan.

Tjah. Het stotteren. Uiteraard heb ik daar wel over nagedacht. Maar ik wil niets uit de weg gaan door het stotteren. Net zoals ik een paar jaar terug nog druk bezig was om presentator te worden.

De enige consequentie die ik kan bedenken is dat de kinderen korter vakantie zullen hebben omdat ik er langer over doe om de lesstof uit te leggen. Maar ja, die pubers moeten er maar iets voor over hebben.

Bij sommige woorden en lettergrepen stotter ik soms meer. Tijdens het lesgeven zal ik daar denk ik weinig problemen mee hebben. Vooral omdat ik dan waarschijnlijk lekker actief dingen aan het uitleggen ben wat mij echt boeit. Maar ik zie de bui al hangen bij het doorlopen van de namen. Wie er wel is en wie er niet is. Ik kan je nu al vertellen dat ik bij sommige namen flink ga hangen.

Ach ja, we zullen zien hoe het gaat. Zeker is dat ik door blijf zetten. Niets gaat mij tegenhouden om les te geven!

Sinds ik een jaar of 13 was, was het mijn grote droom om bij de tv te werken. Ik ging daarom steeds in het publiek zitten bij shows en een kijkje nemen bij TV Gelderland. Ik ging zelfs een studie volgen in die richting. Een opleiding tot editor en cameraman.
Ik ging stage lopen bij SBS en bij RNN7. Daarna kon ik direct aan de slag als tape-operator. Ik kwam aan het werk bij programma’s als ‘De Wereld Draait Door’, ‘Pauw en Witteman’, ‘Ik wed dat ik het kan’, ‘Het beste idee van NL‘ en natuurlijk heel veel voetbal.

Mijn droom was eindelijk werkelijk geworden. Ik ben zelfs verhuisd naar Hilversum voor mijn werk. Iets waar ik overigens nog steeds geen spijt van heb.

De laatste tijd kreeg ik echter het gevoel dat ik toch niet op mijn plek zat in de tv-wereld. Ik vond het niet leuk meer. Ik had echt gedacht dat het anders was. Maar helaas begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik hier gewoon niet thuis hoor.

Daarom heb ik afgelopen maand de knoop doorgehakt.

Ik ga weer studeren!

Vanaf september begin ik aan de deeltijdopleiding Docent Geschiedenis. Ja, iets compleet anders.

Ik blijf nog gewoon een tijd bij de tv werken. De studie is op de woensdag middag en avond. Verder wordt het thuis heel veel studeren. Maar ik heb daar echt zin in.

Vooral het idee dat ik over een aantal jaar weer een sociaal leven kan hebben en lekker veel tijd kan hebben voor muziek en andere hobby’s zal er echt voor zorgen dat ik doorzet.

Het kan best leuk zijn

Opzich kan vakantie in Nederland best leuk zijn hoor. Bij aankomst op de camping ben je eerst ruim twee uur bezig om die verrekte tent op te zetten. Tot overmaat van ramp breken er een aantal elastieken, heb je te weinig haringen en ben je de scheerlijnen vergeten. De Hollandse zon schijnt flink en met al dat zweet wat op je lichaam gutst heb je toch het idee dat je in het tropische Turkije bent.

En als eenmaal de tent staat moet je natuurlijk ook nog die luchtbedden oppompen. Alsof je nog niet genoeg zweet op je lichaam had staan!

Poepen

Ben je ooit op een camping naar het toilet geweest? Met een beetje pech sta je op een uithoek van de camping en moet je een kolere eind lopen naar het toiletgebouw. Daar loop je dan, met een wc-rol onder je armen over de camping. In je ooghoeken zie je de mensen kijken en fluisteren: “hé kijk, die gaat poepen!”

Eenmaal bij het toilet staan er meer mensen te wachten. Allemaal met een rol wc-papier onder de arm. MOETEN DIE ALLEMAAL POEPEN!?!?!? Vier wc’s voor een gigantische camping! Stel je voor dat je nu in Spanje zat, daar had je appartement gewoon zijn eigen toilet. Geen gedoe met vieze luchten van onbekende mensen.

Als je weer terug loopt naar je tent zegt echt IEDEREEN hallo tegen je! Waarom? Als je als toerist in Marbella loopt zegt toch ook niet iedereen hallo. Waarom dan wel op zo’n camping. Heeft iedereen dan opeens het gevoel dat we allemaal helaas in het zelfde schuitje zitten? Had dan echt iedereen liever in een tropisch land gezeten?

Culinaire campinghoogstandjes

Heb je ooit gekookt op een camping? Opzich best leuk hoor. Kookstelletje op de grond, campinggas aan en beginnen maar. Zoals gewoonlijk eet je op een camping vaak macaroni. Ja, weer macaroni. Wanneer? Dat is echter nog de vraag. Dat campinggas is dusdanig laag van temperatuur dat het vlees maar niet gaar wil worden en het water nog lang niet kookt.

Ondertussen zitten de insecten al op een rij in de pan van het halfgare eten te genieten. Na nog een tijd door pruttelen geef je de moed op. Dan maar naar de camping-snackbar. Vanavond dan maar weer patat eten. Als we nou in Griekenland zaten dan kon je gewoon op het terras heerlijk eten voor een paar euro.

Tijddodend

‘s Avonds probeert iedereen maar een beetje de tijd te doden. Iets wat veel op een camping gedaan wordt is badminton. Leuk ook als er elke avond windkracht 2 staat! Als je je dan echt helemaal verveeld kan je ook naar het campinggebouw gaan. Hier wordt elke avond een leuke tienerdisco gehouden. Een of andere ‘wannabe DJ’ staat achter een cd toren en draait plaatjes. Daar sta je dan, tussen de 12-jarigen. Terwijl je ook in de openlucht discotheek Amnesia op Ibiza had kunnen staan.

En als je denkt dat je alles hebt gehad gaat het ‘s nachts ook nog regenen. Met een beetje pech is je tent niet waterdicht en wordt je wakker met natte voeten. Mocht je wel geluk hebben en de tent is wel waterdicht , dan heb je pech dat je wakker wordt van het gekletter van de regen op je tent.

Conclusie

Tjah, en dan hoort er bij zo’n artikel meestal ook nog een conclusie. Niet echt moeilijk. Kamperen in Nederland is niet leuk. Iedereen houdt je de hele dag in de gaten en met een beetje pech kan je baantjes zwemmen in je eigen tent.

Nee, volgend jaar wordt het gewoon weer lekker naar het warme buitenland. Gewoon één koffer mee in plaats van een hele auto vol. Lekker eten op een terras, heerlijk genieten van de zon en genoeg entertainment en bezienswaardigheden om je heen, zodat je je hele vakantie vol kunt plannen.

Nog even dit

Gelukkig kan ik wel melden dat onze vakantie niet zo erg was. Toilet mét wc-papier stond om de hoek, we hadden geen harde wind, de tent was niet lek en genoten van onze culinaire campinghoogstandjes van de barbecue.

Dit artikel is ook geplaatst op 20something.nl

Volgend jaar gewoon weer het buitenland!

Samen voor de tent

Pyramide van Austerlitz

Uitzicht vanaf de Pyramide

De trap naar boven is steil

De Utrechtse Heuvelrug

Primitief koken

Kasteel de Haar

Kasteel de Haar

Syl bij een standbeeld

Huis Doorn

Het mausoleum van keizer Wilhelm II van Duitsland

De tent is leeg. Bijna weer naar huis

Nog ff drogen en dan kan de tent ingepakt worden

Vanuit daar gaan we richting Maarn om daarna door te fietsen naar Doorn. Tussen Maarn en Doorn zijn veel hoogteverschillen. In Doorn kan een uitstapje gemaakt worden bij Huis Doorn. Huis Doorn was de laatste woonplaats van de laatste keizer van Duitsland. Alles is hier nog zoals hij het na zijn dood heeft achter gelaten.

Daarna gaat de route door naar Wijk bij Duurstede. In het centrum zijn diverse leuke terrasjes om een drankje te nemen. Hierna richting het oosten, over de dijk langs de Lek. Halverwege is er een leuke relax-plaats om even bij te komen.

De volgende plaats is Amerongen. Hier staat een kasteel die ook bezichtigd kan worden. Hierna gaat de route via Leersum, Maarsbergen en Woudenberg weer naar het Henschotermeer.

Totale lengte: 39,8 km.

Meer informatie over de route: klik.

Hoogteverschil op de route

Tijdens de route rij je hier langs:

Huis Doorn

Wijk bij Duurstede

Relaxen aan de Lek

Kasteel Amerongen

De AH gaf beesies weg bij de boodschappen. Wij hebben er één vast gemaakt in de kooi van onze vogel. Zo kon ook deze knuffelen.

Het hele WK heeft deze erin gezeten. Elke wedstrijd won ons elftal.

Een dag voor de finale hebben we het beessie weg gehaald. Bleek dat de vogel er toch bang voor was. En tjah….

we verloren….

Cheers mate,

All the best, Oli

De route vandaag begon in Hilversum. Van hier reden we door het centrum van Laren richting Blaricum. Genoeg grote huizen gezien waar ik wel zou willen wonen. Begin nu al vast met sparen.
In Blaricum hebben we een lekker ijsje gegeten bij cafetaria De Hoop. Zij hebben echt het heerlijkste ijs van Nederland. Echt heerlijk schepijs.
Na Blaricum reden we door naar Huizen, onder de A1 door kwamen we uit bij Naarden. Hier kwamen we een klein weggetje tegen die ons bijna bracht bij Ankeveen. Bij Ankeveen hebben ze hele mooie meren. Helaas waren we te erg gesloopt dat we hier niet meer doorheen gefietst zijn. En dit alles in ruim 2 uur tijd.

In totaal was het 39,5 km!!! De route heb ik ook op kaart gezet. Om het makkelijk te maken begint de route op de markt in Hilversum.

De route in kaart:

Ik ga de Paus bellen om jullie heilig te laten verklaren! Dat zulke Nederlanders nog bestaan!

Gisteravond zijn Syl en ik in Amsterdam naar een Opera geweest. Na afloop zitten we weer in de Metro richting de trein. Vlak voor we willen uitstappen zag Syl een portemonnee liggen tussen 2 stoeltjes.

Toch benieuwd wie hem had laten liggen pakte het tussen de stoelen vandaan en nam er een blik in. Es war ein Deutscher! Helaas vonden we geen mobiel nummer van deze man. Wel een hotelbevestiging. Hij logeerde in het Sarphatihotel, naast het Sarphatipark. Dan daar maar heen.

In de portemonnee zat ongeveer €100,- en natuurlijk alle identiteitsbewijzen en pinpassen. Wat een ramp lijkt me dat als je in het buitenland zit en je raakt je portemonnee kwijt!!

Bij het hotel aangekomen was deze man er helaas niet. Wel een medewerker van het hotel. Toen we vertelden dat we het hadden gevonden en terug wouden brengen was hij stom verbaasd. “Dat zulke Nederlanders nog bestaan!”. Hij snapte er echt helemaal niets van.

Na een kort praatje zijn we maar weer gegaan. Wou moesten immers de trein van 00:45 uur hebben, anders zouden we moeten wachten tot 04:15 uur. De man kwam ons zelfs nog achterna om te zeggen dat hij de Paus zou bellen om ons heilig te laten verklaren.

In de portemonnee vond ik wel het mailadres van deze man. Ik heb hem inmiddels een mailtje gestuurd dat we zijn portemonnee hebben gevonden en afgeleverd hebben in het hotel. Ben benieuwd of hij wat terug stuurt……

Weet je, volgens mij had ik best wel profvoetballer kunnen worden. Weet inmiddels zelfs al wat buitenspel is!

Al 10 jarig knulletje was ik niet zo handig met de bal. Beter gezegd, ik was bang voor de bal. Als dat ronde ding hard op mij af kwam rende ik snel weg. Bij gym werd ik altijd als laatste gekozen bij het voetbal. Logisch, ik wist toen nauwelijks dat een voetbal rond was.

In groep 8 gingen we op het grasveld bij de gymzaal voetballen. Ik werd in het doel gezet. Doodsbang als ik was ging ik er toch staan. Na 5 minuten voetbal had ik het wel gezien. Ze waren alleen op de andere helft van het veld bezig. Moe van het staan dan toch maar zitten. Om de tijd te doden een beetje grassprietjes tellen. Toch denk ik dat ik later best profvoetballer had kunnen worden.

Jaren keek ik nooit voetbal. Het boeide me niet, net zoals het me de jaren daarvoor nooit geboeid heeft. Tot ik mijn huidige werk ging doen. Twee jaar lang ging ik wekelijks voetbalwedstrijden monteren. De grootste clubs kwamen langs uit Nederland, Duitsland, Italië, Spanje, Portugal en Frankrijk. Ik leerde alle spelers kennen. Zelfs de regels werden me duidelijk.

Langzamerhand kwam ik dichter bij de magische grens. De grens dat je ook weet wat buiten spel is. Naar mijn idee nog steeds een stomme regel. Maar de regel snapte ik.

Nu zijn we 4 jaar verder en speelt Nederland weer in het WK. Als ik nou op mijn 4e was gaan voetballen ipv volleybal dan had ik er wellicht ook tussen gestaan. Op het grasveld daar in Zuid Afrika. Tussen Sneijder, Van der Vaart en Robben.

Helaas is dit niet zo en zit ik gewoon komende vrijdag tijdens de volgende WK wedstrijd van Nederland weer in een donker hok momentjes te maken van de tenniswedstrijden bij Wimbledon. Op een scherm in de hoek speelt Nederland dan zijn wedstrijd. Zonder mij in de basis.