Al zo lang dat ik mij kan herinneren stotter ik. Soms veel, soms weinig. Vroeger veel problemen mee gehad, nu denk ik: schijt eraan. Je wacht maar even iets langer tot ik uitgepraat ben.
Vandaag zag ik dit op de BNN Scheurkalender:
Toch apart dat ik bij “Ik mix de whisky in de whiskymixer” niet stotter.
De afgelopen jaren was het stotteren veel minder geworden. Zelfs zo weinig dat ik soms dagenlang helemaal niet stotterde. Helaas is het de afgelopen weken meer geworden. Veel meer. Ik praat nog steeds wel heel graag. Alleen blijf ik bij veel meer woorden en klanken hangen. Geen idee eigenlijk wat daar de reden voor is.
Gelukkig ben ik een positief mens, dus het doet me eigenlijk niet zoveel. Ik ga niet bij de pakken neer zitten. En word ook echt niet depressief. Het zal vanzelf wel weer weg trekken.
Ik ben wel benieuwd hoe het is om als niet-stotterend-iemand te praten met iemand die stottert. Wat denk je dan? Is het vervelend? Of juist niet? Wees eerlijk! Ik kan er tegen hoor!! Ben erg benieuwd.
25 jaar | man | verliefd | tv technicus | trompettist | tapeoperator | slomo-operator | blogger | 3fm luisteraar | fanatiek twitteraar
#1 by kicker2 on 8 februari 2010 - 10:27
Quote
@mauritsharmsen goede blog! Ik struikel tijdens het lezen wel over de e in Whisky
)
[Reply]
mauritsharmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 10:29
@kicker2 haha zoals de scheurkalender en ik hebben het flink verkeerd geschreven. ff veranderen (a)
[Reply]
#2 by Linda on 8 februari 2010 - 11:30
Quote
Ik moet me altijd inhouden niet te gaan raden of invullen… Verder vind ik het vooral voor jou vervelend, wanneer ik zie dat je ergens enthausiast over bent, maar het er niet uit komt. Ik vind het niet storend verder, gewoon ff wachten en het lukt wel. Ben trots op je dat je er zo positief in staat! Ik ken wel anderen die gewoon niks meer zeggen uit schaamte…
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 11:34
Ik zou dood ongelukkig worden als ik uit schaamte niets meer zou zeggen. Zou bij de OH wel een stuk rustiger worden, dat wel
[Reply]
Linda Reply:
februari 8th, 2010 at 19:25
Ja precies, doe dus maar niet
[Reply]
#3 by Hidde on 8 februari 2010 - 11:33
Quote
Hé man, praten met een stotteraar is soms best lastig.
Niet zozeer omdat het allemaal zo krankzinnig lang duurt, maar vooral omdat je eerste aandrang is om mensen te helpen. Als jij middenin een zin vast zit, en je blijft mij aankijken, dan krijg ik een soort instinctieve drang om je te helpen. Vergelijk het met iemand die iets zwaars probeert op te tillen maar halverwege merkt dat het niet lukt, dan spring je ook bij! Maar ja, dat is natuurlijk uit den boze want dan hoek je me gelijk neer (en terecht).
Gelukkig ben jij wel iemand die er met onwijs veel sarcasme mee om gaat. Dat maakt het voor anderen (in ieder geval voor mij) een stuk makkelijker om die drang weg te stoppen! En wat ik grappig vind dat als jij in een stotter blijft hangen, en ik maak er een kutopmerking over, jij gelijk uit de stotter schiet!
All together: voor jou is het vervelender dan voor de ander. En volgens mij is het voor jou niet zo vervelend, dus voor de ander ook niet.
Nou, nu ga ik weer werken!
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 11:41
Voor mij is het bijna nooit vervelend nee. En zelf die kutopmerkingen maken helpt zeker
[Reply]
#4 by Sharon on 8 februari 2010 - 11:33
Quote
Toen ik je linkje op twitter zag dacht ik meteen dat je mijn “ik deel mijn kalender met jullie” – idee had gejat hahaha…
Ik vind het niet vervelend. Mijn neef stottert namelijk ook.
Hij was toen heel veel afgevallen en op een of andere manier stotterde hij toen een stuk minder. Bij hem speelt een groot stuk onzekerheid ook nog eens mee.
Wel moet ik er op letten, dit heeft ie mij ooit eens verteld, dat ik erg een handje heb om of zijn zin af te maken, of dat ik hem eigenlijk al begrijp en daarom midden in zijn zin al antwoord op hem geef.
Ik probeer hier nu ook zoveel mogelijk op te letten, want juist omdat ik het niet vervelend vind, moet hij het ook niet vervelend vinden.
Sharon´s last blog ..Goodiebox!
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 11:44
De zin afmaken of te vroeg antwoord geven is heel vervelend. Ik zeg ook altijd tegen iedereen om dat ook zeker niet te doen.
Maar dat verschilt per persoon. Sommige mensen vinden het juist heel fijn als je het wel doet
[Reply]
#5 by Hiddedg on 8 februari 2010 - 10:35
Quote
@mauritsharmsen Nou, heb zelfs gereageerd op je blog…
[Reply]
mauritsharmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 10:37
@hiddedg ik las het. Tof berichtje
[Reply]
Trackback: uberVU - social comments
#6 by Eline on 8 februari 2010 - 11:58
Quote
Ik heb eigenlijk geen probleem met mensen die stotteren. Iedereen heeft wel iets dat niet “perfect” is.
[Reply]
#7 by Eva Mulder on 8 februari 2010 - 12:16
Quote
Hoi,
goed dat je schrijft hoe het voor jou is! Ik probeer altijd iemand die stottert niet de hele tijd aan te kijken, omdat dat juist een soort van druk geeft. Het laten komen en daarna in alle rust zelf reageren.. maar aanvullen is wel een logische neiging van mensen, heb het zelf ook wel eens gedaan, vervelend voor degene die stottert maar een soort van automatische reactie. Ik zeg: blijven lachen en ademen en kletsen en misschien is er in jouw geval wel een soort van oorzaak te vinden waarom het in de ene periode meer is dan de andere? Stress, vermoeidheid?
Liefs
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 12:24
Wat de oorzaak is weet ik niet. Dat kan echt van alles zijn. Gelukkig heb ik geen last van stress en ook geen vermoeidheid
Natuurlijk is het bij iedere stotteraar anders. Maar ik zou het juist fijn vinden als iemand me gewoon blijft aankijken. Anders kan het namelijk ook overkomen alsof het je niets interesseert. Maar nogmaals, iedere stotteraar is anders
[Reply]
Adrie van der Horst Reply:
februari 9th, 2010 at 20:48
“…Ik probeer altijd iemand die stottert niet de hele tijd aan te kijken, omdat dat juist een soort van druk geeft…”
Toch wel erg eigenlijk dat er nog steeds mensen zijn die dit soort sprookjes verkondigen.
Vanaf het einde van de zestiger jaren van de vorige eeuw heeft de vereniging van stotterende mensen deze – en andere vooroordelen tav stotteren en mensen die stotteren – bestreden. Kijk op “Gaat stotteren ons allemaal aan”: http://sites.google.com/site/gaatstotterenonsallemaalaan/
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 9th, 2010 at 21:09
Dank voor je reactie. Al ben ik bang dat de jongere generatie echt niet weet hoe goed om te gaan met mensen die stotteren. Dit denk ik ook omdat iedereen weer anders stottert.
Sommige sotteraars vinden het juist wel fijn als je een andere kant op kijkt of de zinnen af maakt.
Het blijft een lastig iet dat stotteren
[Reply]
Adrie van der Horst Reply:
februari 10th, 2010 at 00:01
Ik vond dat wegkijken bijzonder irritant! Alsof de punt van mijn schoenen interessanter was dat wat ik te zeggen had!
#8 by Saskia on 8 februari 2010 - 12:35
Quote
Mijn zangdocent stotterde. Ik vond het niet moeilijk ofzo, gewoon niks van Mozart zingen
Ik wachtte elke keer netjes tot hij klaar was met praten, terwijl ik andere leerlingen er doorheen zag balken.
Saskia´s last blog ..Zondag
[Reply]
#9 by Lydia on 8 februari 2010 - 14:07
Quote
Oh jee . . . ik ken weinig stotteraars (goed, mijn ex-werkgever dan) maar ik ben zeker het type dat zinnen voor anderen afmaakt. Dat doe ik bij iedereen waarmee ik praat die even een woord niet kan vinden, stotteraar of niet.
Sommige mensen hebben een dik dialect, praten met consumptie, en jij stottert nu eenmaal. Als jij er geen punt van maakt, moeten anderen het ook maar accepteren. 
Gelukkig heb je een geweldige attitude, en gelijk heb je.
Lydia´s last blog ..Tag: Beautiful Blogger Award
[Reply]
#10 by Divina on 8 februari 2010 - 17:03
Quote
Vroeger vond ik het wel eens lastig om te praten met iemand die stotterde. Maar ik wachte altijd geduldig, en gaf die persoon de tijd. Wanneer die persoon zelf aangaaf, er niet uit te komen hielp ik hem. Was niet altijd makkelijk, maar ik dacht dan altijd bij mezelf, ik zou dat ook niet leuk vinden.
Nu zijn er veel dingen veranderd. Ik heb dus MS en jaar geleden een shub (aanval/ontsteking) gehad en dat heeft helaas zo zijn nadelen gehad op mijn spraak. Tegenwoordig, blijf ik vaak hangen in woorden en zinnen. Kan niet op een woord komen, of het komt er dus heel hakkelig uit. Het zal wel niet helemaal hetzelfde zijn, maar vervelend, dat zeker wel.
En nu, inderdaad zoals ik vroeger al dacht, vind ik het vervelend als anderen mijn zinnen afmaken, de woorden invullen enz. Maar goed, ik ben goed in zelfspot ;- en kan er altijd wel om lachen.
Divina
Divina´s last blog ..Net als de rest van Nederland: Ziek
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 9th, 2010 at 10:31
Je moet vanavond (dinsdagavond) even naar 1vandaag kijken. Daar komt een item over MS. Een Italiaanse medicus schijnt een doorbraak te hebben gevonden
[Reply]
#11 by Gerda on 8 februari 2010 - 18:32
Quote
Haha, ik heb ook de BNN kalender
Vind het niet storend om te praten met mensen die stotteren, totaal niet.. Heb ook ‘geleerd’ om geen zinnen en woorden af te maken, dat schijnt heel irritant te zijn!
[Reply]
#12 by Angela on 8 februari 2010 - 20:43
Quote
voor mij lijkt het me moeilijk om je zinnen niet af te maken. voor jou lijkt het me moeilijk met bijv. ruzie maken. dan ben je al boos en dan kom je ook nog eens niet uit je woorden! frustrerend lijkt me dat!!!
Angela´s last blog ..Droomauto
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 8th, 2010 at 21:00
Haha als ik boos ben dan kan ik makkelijk zonder te stotteren hahaha
[Reply]
Hidde Reply:
februari 8th, 2010 at 21:38
Dat is wel waar, ja. Als je me uitscheld omdat ik je uitlach omdat je stottert, stotter je ineens niet meer maar weet je de perfecte scheldwoorden te vinden! Stotter jij wel echt, meneer Harmsen, of is het een trucje om mooie dames op te pikken? :p
[Reply]
#13 by Niekje on 8 februari 2010 - 23:35
Quote
Ikzelf heb soms echt de neiging om zinnen af te gaan maken. Zwaar irritant, kan ik me voorstellen. Dus als iemand stottert probeer ik daar heel erg rekening mee te houden, zelfs soms tot eigen frustratie… Maar uit respect voor de ander vind ik dat wel zo netjes.
Maar als ik mensen vervelend vind, in een winkel o.i.d. dan laat ik ze niet uitpraten. En ga ik verder waar mee ik bezig was.
Niekje´s last blog ..Hard Bass 2010
[Reply]
#14 by Tim on 9 februari 2010 - 10:29
Quote
Ik heb respect voor bekende stotteraars, toch je droom achterna gaan ondanks het stotteren. ( ik heb trouwens respect voor alle stotteraars!)
[Reply]
#15 by MarianXPink on 9 februari 2010 - 16:07
Quote
@mauritsharmsen vraag ik me ook wel eens af! .. kzal je støtter onderzoek volgen
[Reply]
mauritsharmsen Reply:
februari 9th, 2010 at 16:09
@marianxpink Ik wil een soort enquete maken op mijn site voor mensen die stotteren en mensen die niet stotteren
[Reply]
MarianXPink Reply:
februari 9th, 2010 at 16:14
@mauritsharmsen sterven zal ik dan wel in willen vullen;)
[Reply]
#16 by Pauline on 9 februari 2010 - 21:02
Quote
Ik heb eerlijk gezegd nog niet echt een heel gesprek gehad met iemand die erg stotterde. Maar kan me goed voorstellen dat het vervelend is als mensen zinnen voor je gaan afmaken.
Wat ik wel fascinerend vind is dat sommige mensen die stotteren er op bepaalde moment totaal geen last van hebben. Zoals Sanne Hans, de zangeres van Miss Montreal, als ze zingt stottert ze helemaal niet! Heb jij dat ook, dat je op bepaalde momenten helemaal niet stottert?
Wel vervelend trouwens dat je er nu veel last van hebt, hopelijk gaat het snel weer wat beter
Pauline´s last blog ..Lemon Cupcakes
[Reply]
Maurits Harmsen Reply:
februari 9th, 2010 at 21:08
Dat Sanne Hans niet stottert tijdens het zingen is best logisch. Zang doe je veel langzamer dan praten, in een vast tempo en je weet van te voren al wat je gaat zingen.
Als ik ga zingen stotter ik ook niet. Ook als ik ga praten in een bepaald tempo dan stotter ik ook nauwelijks meer.
Bij mij is het stotteren ook weg als ik (schrik niet) ga presenteren voor een camera of een grote groep mensen. Dit doet iets met mij waardoor het stotteren nauwelijks meer aanwezig is
[Reply]
#17 by vincent on 9 februari 2010 - 21:52
Quote
als ik met iemand praat die stottert dan laat ik die persoon gewoon uitpraten, omdat ik denk dat als ik ze steeds aanvul dat ze het niet prettig vinden. ik vind het ook een soort van respect om mensen uit te laten spreken ongeacht hoelang het duurt. zelf heb ik als ik veel en snel wil spreken dat stotter ik zelf ook een beetje, en ik ben me er bewut van en het irriteert mij soms wel maar daar moet ik mee leven. als men het niet accepteert hebben ze gewoon pech.
conclusie:
ik maak geen zinnen af van stotteraars ik laat ze gewoon uitpraten… das het eigenlijk wel zo een beetje.
[Reply]
#18 by Joske on 9 februari 2010 - 22:15
Quote
Zelf stotter is ook af en toe, als ik zenuwachtig ben, voor grote groepen moet maken, of een gesprek moet voeren met mensen die ik niet ken en waarbij ik me niet op m’n gemak voel.
Dat stotteren van mij is niet echt standaard. Ik herhaal geen woorden of letters maar ik blijf steken bij een bepaalde klank/letter. Andere klanken of woorden kan ik dan prima uitspreken maar dat ene woord dat met die letter begint niet.
Vaak heb ik het bij de letters K en H, vooral als ze in het begin van een zin staan.
Mijn hoofd loopt altijd over van ideeën en tekst. Ik loop altijd al voor op mn eigen zinnen, daarbij praat ik erg snel.
Zelf vind ik het ontzettend fijn dat mensen me helpen of het woord even over nemen als ik vastloop. Ik hoor vaak van andere stotteraars dat ze dit juist als vervelend ervaren…vind ik dus niet!
Als ik andere mensen hoor stotteren in mn omgeving kan ik er verschillend op reageren. Bij stotterende mensen die ik al langer ken wil ik nog wel eens een zinnetje afmaken (alleen maar om te helpen), vaak weet je ook of ze dat op prijs stellen of niet.
Bij stotterende mensen die ik niet (of nog niet zo goed) ken doe ik dit niet. Je weet immers niet hoe ze daarop zullen reageren.
Sommige mensen krijgen meteen een soort ‘aaaaaaaahh’ gevoel als ze stotteraars zien of horen. Een soort medelijden. Ik deel dit gevoel niet.
Stotteraars zijn niks minder of niks meer, dus ook niet zielig!
Juist knap..lekker doorpaten zou ik zeggen!
Liefs,
Joske
[Reply]
#19 by Jeske on 10 februari 2010 - 10:06
Quote
Mijn broertje stotterde vroeger een beetje, en dan vertelde hij ook nog eens omslachtig (hij vertelt een heel verhaal om tot zijn punt te komen bij de simpelste dingen) en dan had ik echt de nijging om dan al antwoord te geven omdat ik al lang door had wat hij bedoelde.
Maar over die zin, ik mix de wiskey in de wiskeymixer val ik echt meteen.
Jeske´s last blog ..Nothing Hill
[Reply]
#20 by Annet on 10 februari 2010 - 18:38
Quote
Goede instelling van je; laat ze maar lekker wachten! Ik neem altijd de tijd voor de mensen die stotteren, wel net zo respectvol. Als t wat langer duurt, dan heb ik de neiging om het voor de ander in te vullen. Gebeurt alleen niet vaak, omdat ik weet dat t irritant kan zijn!
Leuke scheurpagina by the way!
Annet´s last blog ..Wéékend!
[Reply]
#21 by Esmeralda on 25 februari 2010 - 00:17
Quote
Een kennis van mij stottert ook. Hij heeft het alleen als hij in een zenuwachtige of spannende situatie zit. Maar ik vind het niet vervelend of irritant maar zoals je zelf al zei moet iemand langer wachten totdat je uitgepraat bent. Ach het hoort bij diegene en ik respecteer iedereen zoals diegene is, dus of je nu stottert, pimpelpaars haar hebt of een smoelwerk wat al 40 jr niet naar de tandarts is geweest, je bent wie je bent en zo ben je het ‘mooist’.
Liefs Esmeralda
[Reply]